neyi izliyo bu iki kişi burda ki? güzel zemin yapmışlar ama böyle retro metro...
şimdi ben italik yazan taraf olayım, sen normal yaz ki ayırdedelim birbirimizi.
konuşma diliyle mi yazalım yoksa dikkat edelim mi böyle küçük harftir bilmemnedir?
başlığa adımızın başharflerini de koyalım mı?
peki biz bu kadar yalnız olmak zorunda mıyız?
eeee usta,
YanıtlaSilhayat ne tuhaf ki seninleher gün her an konuşuyo olailsek de şimdi gecenin bu vakti bu bloğu görüp hatırlayınca kendimi gerçekten uzak bir yerdeymiş gibi hissettim. bu bloğu açalı altı ay olmuş(makine yalan söylemez diye düşünüyorum) ve altı aydan bu yana çok ama çok şey yaptık. başımız acayip işler geldi. hem giden olduk hem kalan. belki hi,çbiri ve hepsiyiz hala. ne tuha f ya, ben başka bi şehirde ama nerede olduğumu bilmeden,, nerdengeldiğimi ve nereye döndüğümü bilemeden tuhaf bir gece geçiriyorum, uyku tutmuyo anasını satiim. hayat hep böyle tuhaf mı olacak, bir gün bu yazdıklarımız kimlerin eline geçecek, biz neden bu kadar yalnızız harbiden... hepsini bir gün yeniden ve tekrar tekrar cevaplarını bildiğimiz bilmem kaç milyon kere kıçımızda patlamış olmasına rağmen tekrar tekrar soracağız inan. çünkü her şey değişiyor. biz de değişiyoruz. ama bişii söyliim mi bizim atramızdak,i şu şey var ya şu şey her ne ise bilmediğimiz ama bizi yıllardır bir arada turtan şey, işte o şey hiç değişmesin. insan isterse diyalektiği bile yanıştabiir belki ya da yan-multabilir bilemedim şimdi:)
hayat tuhaf şey vesselam
bu arada maillerde taratıp şuranın şifresini buliim dedim olmadı e tabii yüz milyon mailin içinden tamamam söz konusu değil.